posted by O GarcíaFebO García on 8

1ª Crónica Brigada de Fuga Em Rede a Chiapas-México 07-08

18 de Decembro do 2007.

Akí estamos, nas montañas do surleste mexicano.

Saímos de Compostela o día 12 deste decembro, “fugámonos” para seguir tecendo rede e por suposto para voltar… o traballo previo foi un tanto frenético. Claro está, as viaxes comezan antes de viaxar. Falemos da climatoloxía: frío facer facía esa mañá ke saímos de Compostela, pero non máis ke en Madrid. Alí divídese o grupo. De momento somos dúas persoas, unha para Coslada e a outra para Cuatro Caminos.

Coslada: Visita a ASPIMIP, un centro de persoas con “discapacidades” onde ademais de visitar a bos e boas amigas, vemos eses mundos diferentes ke o poder establecido pretende apartar só por iso, pola diferenza. A loita contra a exclusión social é un  ámbito ao ke se lle dá moita importancia tamén no C.S.A. A Casa Encantada (espazo ke compartimos a maior parte desta Brigada). E dende moitas frontes: xurídica, feminista, apoio a persoas presas, medios de comunicación libres… pero non nos desviemos do tema ke apenas comezamos.

Cuatro Caminos: Á saída da parada do metro alí estaba Míguel, compa do propio Madrid ke coñecemos noutra viaxe por México -en Roberto Barrios, no V Caracol, Chiapas-. Alí o coñecemos. Ken o diría, ímonos reatopar xusto antes de partir para o México insurxente de novo. Con el a visita foi a “..La Juli..” unha casa okupada ke os compas rehabilitan con moito esforzo para salvala do eskecemento e das mafias ke especulan. Así “..La Juli..” foi devolta á vida, moita xente coñecida de diversos colectivos dálle agora calor como vivenda.

Pois esa mesma noite reatopámonos e á mañá seguinte (o 13) definitivamente partimos alén mar. Finalmente, logo de 11 horas de viaxe, chegamos a Cancún e non pasamos nin unha soa hora alí. Sen perder tempo mercamos o boleto para a antiga capital de Chiapas, San Cristóbal de las Casas, cidade colonial na ke fai 14 anos (xunto con outras cabeceiras municipais) irromperon contra a soberbia miles de indíxenas: homes, mulleres e adolescentes ke chamaron a atención do mundo co xa famoso “XA BASTA!”. Basta de 500 anos de explotación sufrida polos pobos orixinarios deste lado do mundo. Non eskezamos ke o movemento neozapatista inaugurou así unha loita anticapitalista ke foi definida por algúns como o principio do proceso antiglobalización. Como  moit+s de vós saberedes, o día ke o EZLN se ergueu  en armas foi xusto o día no  ke o  goberno mexicano  asinaba un tratado de libre comercio  co goberno de EEUU e Canadá, asinando así tamén a sentenza de morte de pobos orixinarios enteiros.

Dende ese momento chamou a atención e incluso reactivou moitos procesos de loita. Na Europa foi un revulsivo. Potenciou a solidariedade internacional e sobre todo foi moi esperanzador por abrir unha nova forma de entender a loita pola xustiza e pola liberdade, pola dignidade, lonxe de vellos modelos. Por exemplo: a súa posición respecto á “toma da silla do poder”.

Por ke facer memoria? Porke o movemento zapatista séntese hoxe un tanto abandonado polos ke se supón ke somos os seus e as suas compañeiras. Akí estase a vivir unha guerra de exterminio declarada por parte dos gobernos federal, estatal e municipais, en moitos casos facéndose chamar “gobernos de eskerda” e todo este proceso represivo faise por medio de estratexias sucias das ke falaremos máis adiante.
Dende estas terras nós cremos ke lle debemos moito a esta loita e aos procesos ke abriu a nivel global. Agora estano pasando mal, ogallá as ke nos facemos chamar compas, coas nosas dignas loitas polo mundo adiante, pois reaccionemos e denunciemos o máximo posible a grave situación ke akí se esta vivindo. Ogallá o zapatismo non sexa unha moda pasada, ogallá o zapatismo non volte ser noticia por verse na obriga de usar as armas. Ogallá os consideremos compas e non un obxecto mitolóxico de librería.

Voltemos á narración da viaxe. De Cancún a San Cristóbal levounos como dazaoito horas de bus. Despois das once de avión foi moi esgotador. Paráronnos nun do moitos retenes militares do exército federal e rexistráronnos, metralleta en man… Seguimos camiño sen máis incidente.

E akí estamos, en San Cristóbal. Levamos dende o sábado asistíndo ó Coloquio Internacional In Memoriam Andrés Aubry e o certo é ke esta experiencia ke non tiñamos na axenda está sendo especialmente interesante para nós, pero eso xa o contaremos noutro momento…

Serxio Regos “O García” *

* Este traballo foi realizado coa colaboración de Sandra Garrido nun extracto da primeira e segunda cronicas e de Estíbaliz Táboas nun extracto da segunda crónica. Tódalas crónicas se fixeron desde e para o Colectivo Galego de Acción Global Fuga Em Rede.

Esta serie de crónicas foi publicada na Revista Das Letras do xornal diario Galicia Hoxe:

http://www.galiciahoxe.com/indexSuplementos.php?idMenu=55&idNoticia=631727

Ligazóns referentes a esta Crónica:

http://www.coloquiointernacionalandresaubry.org/images/invitacion_coloquio.jpg

http://www.coloquiointernacionalandresaubry.org/acervo.html

Os comentarios están pechados.

Theme Design by Deeogee. Key West Kayaking Sedona Scenic Drives South Beach Galleries